پیتر جوانی گوشه‌گیر و افسرده است. او که زندگی پوچ و بی‌هدفی را می‌گذراند، در آرزوی زنی ایده‌آل است و در عین حال، نیم‌بند به رابطه خود با دوست‌دختر همیشگی‌اش ماروسا ادامه می‌دهد؛ زنی که به مراتب از او بزرگ‌تر است و پیتر مدام این موضوع را به او یادآوری می‌کند. ماروسا به عنوان یک بازیگر مسن که برای گرفتن نقش در تئاتر محلی دست‌وپا می‌زند، سرشار از ناامنی و تردید است. آن‌ها وقت خود را در رستوران محلی به سیگار کشیدن، نوشیدن و متلک پراندن به یکدیگر می‌گذرانند. ماروسا هر بار به پیتر می‌گوید: «مطمئنم آخرش یک دائم‌الخمر می‌شوی.» پیتر فقط پوزخند می‌زند و به او می‌گوید چقدر پیر به نظر می‌رسد. با اخراج شدن توسط یک کارگردان ناسپاس، ماروسا هویت خود را بیش از پیش در بن‌بست می‌بیند. برای فرار از این وضعیت، پیتر و ماروسا به رویاپردازی پناه می‌برند.